hussa

Auf Hochdeutsch: draußen

Em Hennaschdall senn d’Henna denna, dr Goggeler isch hussa. Also sagad seine Henna denna, er isch dussa. Gohd er nei, no isch’r denna ond sechd no: "Jetz ben e henna." Ond no frogd’r seine Henna: "Senn au älle Henna henna?" Also, dass älle Henna Henna senn, isch jo glar, es senn jo koine Goissa. Dr Goggeler will bloß wissa, ob älle Henna em Hennaschdall henna, also hennane Henna senn. Em Gegasaddz zu dussane Henna, also dia, wo nedd henna senn. Goggeler, wo denna senn, senn, von de Henna, wo denna senn aus gseha, au henna. Sia bleibad abbr Goggeler, so wia wenn se dussa wärad. Grad so isch’s bei Henna, wo henna send: wenn dia nausgangad, no bleibad se Henna, send abbr nemme henna, weil se jetz jo dussa senn. Ond wenn so an Goggeler nausgohd, no isch er dussa für dia Henna, wo denna senn, ond hussa für dia Henna, wo dussa senn. Ond je nochdem, ob er denna isch odr dussa, senn für ihn d’Henna henna oddr denna, oddr dussa oddr hussa. Abbr des Gschäfd, wo er mit dene machd, des hodd’r hussa, egal, ob denna oddr dussa.

Em Hennaschdall